Glory Game

Pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie zbiegają się w czasie z wynalezieniem kinematografu, co całkowicie przekształciło sposób uczestnictwa w sporcie i jego odbiór. Porządek mediów zdobywa panowanie nad porządkiem zawodów sportowych.

Zasady i reguły dziedzin olimpijskich zmieniane są pod kamerę i teleuczestnictwo widza. Zabiegi związane z prezentacją ruchu – zwolnione i przyspieszone tempo, powtórki, zbliżenia czy gwałtowne zmiany punktów widzenia – działają na publiczność jak wciągający serial i mają elementy melodramatu.

W centrum tego wszystkiego jest ciało, od którego nieustannie wymaga się coraz więcej. Nowoczesny sport nakłada na zawodników skrajne obciążenia przekraczające biologiczną wydolność organizmu. Citius – altius – fortius (szybciej – wyżej – silniej).

Dominik Więcek – tancerz, choreograf, performer, fotograf mody i stylista. Absolwent PWST w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, stypendysta Folkwang Universität der Künste w Essen. Współpracował m.in. z Jackiem Łumińskim, Jerzym Stuhrem, Giorgią Maddammą, Idanem Cohenem, Jeansem van Daelem, Sylwią Hefczyńską-Lewandowską, Erykiem Makohonem, Karoliną Kroczak, Tomaszem Wygodą, Mariuszem Trelińskim i niemiecką grupą Bodytalk (Yoshiko Waki, Rolf Baum).

W latach 2016–2019 tancerz-artysta Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu, gdzie wystąpił m.in. w spektaklach Tomasza Bazana, Aleksandry Dziurosz, Iwony Pasińskiej, Jacka Przybyłowicza, Ewy Wycichowskiej, Kayi Kołodziejczyk i Tomasza Rodowicza.

Od 2020 roku, wspólnie z Dominiką Wiak, Danielą Komęderą i Moniką Witkowską, współtworzy działania sceniczne i performanse jako kolektyw Sticky Fingers Club.

W 2021 roku Więcek stworzył spektakl „Café Müller”, który został wybrany do programu Aerowaves #Twenty23. W 2024 roku „Glory Game” otrzymało zaproszenie do tego prestiżowego programu i w ramach Aerowaves zostało zaprezentowane na Spring Forward Festival w Gorycji we Włoszech.